……….ในสายลมความสุข……..

ณ ห้วงยามนี้ เด็กน้อยจูงมือพ่อ มุ่งหน้าสู่ถนนสีฝุ่น ซึ่งตัดผ่านทุ่งนาขณะใบข้าวเขียวระบัดลมหนาว พริ้ว พริ้ว ใบหน้าเด็กน้อยแต้มรอยยิ้ม พ่อยิ้มมองว่าวในมือ ไม่ได้สวยงามเหมือนลุงเจิมช่างฝีมือในหมู่บ้าน แต่สิ้นบุญช่าง พ่อยังทำเองได้ ขอเพียงลูกความสุข พ่อยิ่งมีความสุข ………………. ลมพริ้ว เด็กน้อยหัวเราะกระโดดโลดเต้น ผมเปียกวัดแกว่งไปมา ว่าวโฟมสีขาวปีกหักหมุนติ้ว ติ้ว พ่อหน้านิ่วคิ้วผูก,เด็กน้อยหัวร่อร่า เด็กสุข สีหน้าของพ่อเหมือนคนท้องผูก …………………………………. บนถนนสีฝุ่น ข้าวระบัดใบ ฉันนั่งจมอยู่ในทุ่งข้าว กำซาบความสุขซึ่งปลิวมาตามสายลมหนาว ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ทันใดนั้น,ฉันยิ้ม …………………………………………